Wegovy (semaglutyd) i Mounjaro (tirzepatyd): czym się różnią i co mówią badania?

Semaglutyd (Wegovy) i tirzepatyd (Mounjaro) to dwa leki stosowane w leczeniu otyłości, zatwierdzone przez Europejską Agencję Leków (EMA). Oba podaje się podskórnie raz w tygodniu, oba zmniejszają łaknienie i powodują redukcję masy ciała. Różni je mechanizm działania: semaglutyd aktywuje receptor GLP-1, tirzepatyd aktywuje zarówno receptor GLP-1, jak i GIP. W badaniu SURMOUNT-5 opublikowanym w „New England Journal of Medicine” w maju 2025 roku tirzepatyd spowodował średnią redukcję masy ciała o 20,2%, a semaglutyd o 13,7% w ciągu 72 tygodni u uczestników bez cukrzycy. Co te liczby naprawdę znaczą i dlaczego nie przekładają się bezpośrednio na konkretną decyzję o leczeniu – o tym jest ten artykuł.

Aktualizacja: 2026-08-10

Jak działa semaglutyd i czym jest receptor GLP-1?

GLP-1 (glukagonopodobny peptyd-1) to hormon jelitowy, który wydziela się po posiłku. Sygnalizuje mózgowi sytość, spowalnia opróżnianie żołądka i zmniejsza wydzielanie glukagonu. Semaglutyd to syntetyczny agonista GLP-1 – naśladuje działanie naturalnego hormonu, ale działa znacznie dłużej (przez tydzień po jednym wstrzyknięciu).

Preparat przeznaczony do leczenia otyłości zawiera dawkę 2,4 mg, wyższą niż stosowana w cukrzycy. W badaniu STEP 1 opublikowanym w „New England Journal of Medicine” w 2021 roku uczestnicy z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy, stosujący semaglutyd 2,4 mg przez 68 tygodni, stracili średnio 14,9% masy ciała (wobec 2,4% w grupie placebo).

Jak działa tirzepatyd i czym różni się od semaglutydu?

Tirzepatyd aktywuje dwa receptory jednocześnie: GLP-1 i GIP (glukozozależny peptyd insulinotropowy). GIP to drugi hormon jelitowy o działaniu metabolicznym – wpływa na komórki tłuszczowe, trzustkę i mózg. Łączna stymulacja obu osi hormonalnych ma wzmocniony efekt na zmniejszenie apetytu i gospodarkę energetyczną.

W programie badań SURMOUNT (faza III, bez cukrzycy) tirzepatyd w wyższych dawkach powodował redukcję masy ciała od około 15 do ponad 22%, zależnie od badania i populacji. Maksymalne dawki (10 mg i 15 mg) osiągały najwyższe wyniki.

Co pokazało badanie SURMOUNT-5 – porównanie bezpośrednie?

SURMOUNT-5 to badanie III fazy, otwarte (open-label), przeprowadzone z bezpośrednim randomizowanym porównaniem tirzepatydu i semaglutydu. Opublikowane w „New England Journal of Medicine” w maju 2025 roku.

Podstawowe dane:

• 751 uczestników (dorośli z otyłością lub nadwagą z co najmniej jedną chorobą współistniejącą, bez cukrzycy),
• czas trwania: 72 tygodnie,
• porównywana maksymalna tolerowana dawka: tirzepatyd 10 mg lub 15 mg, semaglutyd 1,7 mg lub 2,4 mg,
• zmiana masy ciała po 72 tygodniach (wynik pierwszorzędowy): tirzepatyd -20,2% (95% CI: -21,4 do -19,1), semaglutyd -13,7% (95% CI: -14,9 do -12,6),
• zmiana obwodu talii: tirzepatyd -18,4 cm, semaglutyd -13,0 cm.

Uczestników leczonych tirzepatydem, którzy osiągnęli redukcję masy ciała co najmniej 20%, było wyraźnie więcej niż w grupie semaglutydu.

Jakie są działania niepożądane obu leków?

Profil działań niepożądanych obu preparatów jest podobny – to efekt wynikający z ich mechanizmu działania na układ pokarmowy. Najczęstsze to:

• nudności (bardzo częste, szczególnie w fazie eskalacji dawki),
• wymioty,
• biegunka lub zaparcia,
• zgaga, odbijanie, uczucie pełności.

Większość tych objawów jest łagodna do umiarkowanej i pojawia się podczas stopniowego zwiększania dawki. Ustępują zazwyczaj po kilku tygodniach. Wolna eskalacja dawki (zgodnie z harmonogramem podanym przez lekarza) wyraźnie zmniejsza nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych.

Rzadziej, ale poważniej: istnieje ryzyko zapalenia trzustki – objawem jest silny ból brzucha promieniujący do pleców. To wskazanie do natychmiastowej konsultacji lekarskiej lub SOR.

Kto nie może stosować tych leków?

Oba preparaty mają wspólne główne przeciwwskazania:

• osobista lub rodzinna historia raka rdzeniastego tarczycy albo zespołu MEN 2 (mnogie nowotwory endokrynne),
• przebyty ostry stan zapalny trzustki,
• ciąża i karmienie piersią (lek należy odstawić co najmniej 2 miesiące przed planowanym zajściem w ciążę).

Lekarz sprawdza też interakcje z innymi lekami, funkcję nerek i wątroby oraz inne choroby, które mogą modyfikować decyzję o stosowaniu konkretnego preparatu.

Dlaczego wyniki badań nie decydują o wyborze leku dla pacjenta?

Statystyki z badań opisują średnie wyniki w grupach kilkuset osób spełniających określone kryteria. Ty jesteś jedną osobą, z twoją historią zdrowia, lekami, stylem życia i tolerancją.

Lekarz przy doborze leku bierze pod uwagę m.in.:

• czy masz cukrzycę (oba leki działają też na glikemię, ale wskazania różnią się w zależności od typu choroby),
• choroby sercowo-naczyniowe (semaglutyd ma udokumentowane wskazanie do zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z T2DM w badaniu LEADER i SELECT),
• inne przyjmowane leki – potencjalne interakcje,
• dostępność preparatu i możliwości refundacji,
• doświadczenia z poprzednimi lekami stosowanymi w leczeniu otyłości.

Jeden z tych leków może mieć wyższe ryzyko konkretnego działania niepożądanego u ciebie, drugi może być refundowany w twoim przypadku. Żadna tabela z artykułu tego nie zastąpi.

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę sam wybrać między semaglutydem a tirzepatydem?

Możesz wyrazić preferencję i porozmawiać o niej z lekarzem. Ale to lekarz, na podstawie twojego stanu zdrowia, podejmuje decyzję. Przy pewnych stanach zdrowia jeden z preparatów może być bardziej odpowiedni lub jedynym dostępnym w refundacji.

Czy po odstawieniu leku waga wraca?

Badania pokazują, że po odstawieniu agonistów GLP-1 duża część pacjentów odzyskuje część utraconej wagi w ciągu miesięcy. Otyłość to choroba przewlekła i leki działają tak długo, jak są stosowane. To ważna informacja do omówienia z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

Czy te leki są dostępne w Polsce?

Tak. Oba preparaty są zarejestrowane przez EMA i dostępne w Polsce na receptę. Ich dostępność w aptekach może się różnić regionalnie i bywały okresy ograniczonej podaży. Aktualne warunki ewentualnej refundacji sprawdź z lekarzem lub farmaceutą.

Czy te leki zastępują dietę i ćwiczenia?

Nie. Oba preparaty stosuje się jako uzupełnienie zmiany stylu życia – zdrowej diety i regularnej aktywności fizycznej – nie zamiast nich. W badaniach klinicznych wszyscy uczestnicy mieli też zalecenia dietetyczne.

Redakcja Pani Recepta. Artykuł ma charakter edukacyjny i nie jest rekomendacją konkretnego leku. Decyzje dotyczące leczenia podejmuje lekarz po ocenie indywidualnego stanu zdrowia pacjenta.

Autor artykułu

Joanna Krowicka

Nazywam się Joanna Krowicka. Ukończyłam kierunek lekarski na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym, a doświadczenie zdobywałam m.in. na chirurgii ogólnej, SOR i w poradniach POZ. Od ponad 2 lat pracuję w telemedycynie, rozwijam się w kierunku obesitologii i medycyny regeneracyjnej, a w konsultacjach stawiam na bezpieczeństwo i konkret.

Dołącz do dyskusji