Spiriva
Spiriva to lek wziewny z tiotropium w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych. Stosuje się go codziennie u dorosłych z POChP, aby ułatwić oddychanie i zmniejszyć duszność.
Informacja ma charakter edukacyjny i powstała na podstawie ulotki / Charakterystyki Produktu Leczniczego. Nie zastępuje porady lekarza ani treści ulotki. Przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Co to jest Spiriva i jak działa?
Lek Spiriva zawiera substancję czynną tiotropium i ułatwia oddychanie osobom z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). To lek o długotrwałym działaniu, który rozszerza drogi oddechowe, by zmniejszyć duszność i zapobiec nagłemu nasileniu objawów choroby.
Na co jest Spiriva? Wskazania do stosowania
Lek stosuje się w leczeniu POChP, która objawia się dusznością oraz kaszlem. Nazwa POChP jest związana z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc, a regularne stosowanie leku Spiriva może pomóc zmniejszyć skutki choroby odczuwalne w życiu codziennym. Lek trzeba przyjmować codziennie, a nie tylko wtedy, gdy występują problemy z oddychaniem. Działa przez 24 godziny.
Skład leku Spiriva: substancja czynna
Substancją czynną jest tiotropium (18 mikrogramów w kapsułce). Lek zawiera laktozę jednowodną, dlatego osoby z nietolerancją niektórych cukrów lub alergią na białka mleka powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania.
Jak stosować lek Spiriva?
Według ulotki zaleca się inhalację zawartości jednej kapsułki raz na dobę, zawsze o tej samej porze. Nie należy stosować dawki większej niż zalecana ani przyjmować leku częściej niż raz na dobę. Kapsułek nie wolno połykać ani stosować doustnie: służą one wyłącznie do inhalacji za pomocą aparatu HandiHaler. Dawkę dla konkretnego pacjenta ustala lekarz.
Kiedy nie stosować leku Spiriva? Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na tiotropium lub inne składniki leku
- uczulenie na laktozę jednowodną (zawiera białko mleka)
- nadwrażliwość na atropinę lub jej pochodne, np. ipratropium lub oksytropium
- wiek poniżej 18 lat
Skutki uboczne leku Spiriva
Często występuje suchość błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często pacjenci zgłaszają zawroty głowy, ból głowy, niewyraźne widzenie, zaparcia lub trudności w oddawaniu moczu. Rzadko mogą pojawić się poważne reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy lub gardła) oraz skurcz oskrzeli objawiający się uciskiem w klatce piersiowej, kaszlem lub dusznością bezpośrednio po inhalacji.
W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (np. wysypki, obrzęku, świądu, świszczącego oddechu, duszności, nagłego spadku ciśnienia krwi) albo ucisku w klatce piersiowej, kaszlu, świszczącego oddechu lub duszności tuż po inhalacji trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Spiriva: ostrzeżenia i środki ostrożności
Leku nie wolno stosować do leczenia nagłych napadów duszności. Proszek nie może dostać się do oczu, gdyż może to wywołać lub zaostrzyć jaskrę z wąskim kątem przesączania. Jeśli wystąpią objawy jaskry (ból lub dyskomfort oka, niewyraźne widzenie, tęczowe obwódki wokół źródeł światła lub zmienione widzenie kolorów z zaczerwienieniem oczu), trzeba przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, najlepiej okulistą. Osoby z jaskrą z wąskim kątem przesączania, problemami z prostatą, trudnościami w oddawaniu moczu lub zaburzeniami czynności nerek muszą poinformować o tym lekarza przed terapią. Lekarzowi trzeba też powiedzieć o zawale serca w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz o niestabilnej lub zagrażającej życiu arytmii albo ciężkiej niewydolności serca w ciągu ostatniego roku.
Najczęstsze pytania o lek Spiriva
Czy lek Spiriva jest na receptę?
Czy można stosować Spiriva w ciąży?
Jak długo można stosować lek Spiriva?
Co zrobić, gdy pominę dawkę leku Spiriva?
Czy Spiriva wpływa na prowadzenie pojazdów?
Źródło danych: Ulotka dla pacjenta (RPL) (Rejestr Produktów Leczniczych, rejestry.ezdrowie.gov.pl)
Leki powiązane z lekiem Spiriva
Leki o tej samej substancji czynnej, kodzie ATC lub od tego samego podmiotu odpowiedzialnego.
Masz pytania o lek Spiriva?
Lekarz oceni zgłoszenie i zdecyduje o dalszym postępowaniu. Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty; może być potrzebne badanie osobiste lub wizyta u specjalisty.
